Recensie
Wie wel eens naar De Wereld Draait Door Kijkt - en wie doet dat niet - moet het zijn opgevallen dat daar onlangs drie jonge knapen onder de naam DeWolf de boel op stelten wisten te zetten. DeWolff is opgericht in 2007 in Geleen en bestaat uit de broers Pablo en Luka van de Poel en Robin Piso - geen van allen nog de twintig bereikt. Dat hun sound volledig uit de zestiger en zeventiger jaren lijkt te komen is geen toeval. Ze zijn fan van Deep Purple, Cream en Pink Floyd en hebben als handelsmerk een vlammende Hammond B3. Die invloeden zijn overduidelijk, maar het is dan wel heel goed gespeeld. Het drietal beukt er op los als een losgeslagen bende en weten dezelfde opwinding teweeg te brengen als hun illustere voorgangers. Vooral het samenspel tussen gitaar en orgel is van een Jon Lord / Ritchie Blackmore-achtige felheid en voeg daar een Keith Moon aan toe en je hebt DeWolf. Live ook een sensatie.
