HEN OGLEDD

OOR RECENSIE

De bandnaam betekent iets als het ‘Oude Noorden’ – een grappig toeval, want daar woon ik ook, in Oud Noord. Toch is het onwaarschijnlijk dat ik hier veel Keltische of psychedelische invloeden tegenkom, net zo min als de uitgesproken linksheid die Hen Ogledd aan de dag legt, getuige de uitslagenkaart van de laatste verkiezingen. Op het vijfde album van deze zonderlinge band (met daarin onder andere ’s werelds meest eigenwijze troubadour Richard Dawson) wordt het psychedelische repertoire verder uitgebouwd.

Welbeschouwd zijn het drie marmeren zuilen van liedjes omringd door kleinere, intiemere worpen. Het zijn zuilen van respectievelijk negen, zes en negentien minuten. De eerste heet Scales Will Fall, een bijna-oproep tot revolutie waarin Sally Pilkington haar afkeer van een generatie slappe leiders, van hebzucht en onderdrukking als een bijna-rap uitspuugt, afgewisseld met een groots en meeslepend refrein dat nooit op hoeft te houden. In Dead In A Post Truth World is het Richard Dawson die op zijn kenmerkende, empathische manier iemand wil behoeden voor het zwarte gat van de waanzin van social media. De massiefste zuil is Clean Pools, klimmend en dalend langs drumsolo’s en trage stukken, samenzang en een rijk georkestreerde climax. De enige van de zuilen die iets minder hoog had gehoeven – dat had de liedjes die in de schaduw dreigen te verwelken wellicht goed gedaan. Maar toch: op dit soort eigenzinnige, extravagante en toch stevig geaarde platen moeten we zuinig zijn: er zijn er niet veel van.