KOVACS

Na drie jaar brengt Sharon Kovacs de opvolger van Child Of Sin uit. Static Tears is het vierde album van deze artieste, die in 2013 haar studie op het Eindhovense Rock City Institute afrondde. Ze werd ontdekt door producer Oscar Holleman. Ze reisde naar Berlijn, New York en Cuba om met de beste singer-songwriters nummers op te nemen voor haar debuutalbum dat in 2015 verscheen. “Ik was nog maar een visje en had ineens een manager en boeker. Soms had ik het gevoel dat ik geleefd werd en niet mijn eigen keuzes maakte.” De coronatijd was voor haar een tijd van reflectie. Child of Sin en opvolger Static Tears zijn persoonlijker dan hun voorgangers. Sharons muziek is eerlijk en puur, kwetsbaar en krachtig tegelijk. Ze doet een beetje denken aan Amy Winehouse, maar heeft een uniek stemgeluid. Op dit album omarmt ze de elektronische muziek uit de afgelopen decennia. Je hoort analoge synthesizers uit de beroemde Berlijnse studio’s waar ze opnames mocht maken. De titel van het album trekt de aandacht. Tranen kunnen immers niet statisch zijn. En hoe ontmoeten technologie en emoties elkaar? Kovacs zingt over verbonden zijn, maar ook over je eenzaam voelen. We leven in een wereld die verzuipt in informatie. Wat is waar, wat is echt? (Rosanne de Boer)