Recensie
Regisseuse Andrea Arnold, die in 2003 een Oscar won met haar korte film Wasp en in 2006 de Juryprijs in kan mee mocht nemen met haar film Red Road, wordt veelal gezien als het vrouwelijke vervolg op de meester die het ‘independent’, ‘suburban’ drama van Engeland op de kaart heeft gezet: Ken Loach (Kes; Ladybird, Ladybird). Fish Tank, waar Arnold in mei 2009 wederom de Juryprijs in Cannes mee won, is het nieuwste en wellicht beste bewijs van die claim, want de film is een sterk drama over de perikelen van de 15-jarige puber Mia (met overgave gespeeld door nieuwkomer Katie Jarvis), geplaatst in de alledaagse, lamlendige probleemwijk Essex. Het relaas is even grimmig als de torenhoge, vervallen flats die de wijk bevolken, maar Arnold weet met een combinatie van stijlmiddelen het beste uit haar omgeving en, vooral, haar acteurs te halen. En zo weet zij in een vrij bekende setting een bekend coming-of-age stramien – Mia worstelt met zichzelf, haar omgeving, de nieuwe vriend van haar moeder (Michael Fassbender; wederom op zijn best) en haar dubieuze relatie met hem – de nodige zachtzinnige poëzie te injecteren. Het indrukwekkendste is nog wel dat Arnold koos voor de radicale ingreep haar acteurs geen scenario te geven. Dat had kunnen zorgen voor amateuristisch geklungel, maar het werkt verbazingwekkend goed en geeft Fish Tank nog net die extra dosis realisme. Verrassend, indrukwekkend en nergens moraliserend of overdadig pessimistisch – zoals we dat soms gewend zijn geraakt van dit soort dramatiek uit Engeland. Laten we hopen dat het mogelijk blijft dat dit soort films gemaakt kunnen blijven worden. Absolute tip!
