Met Helldriver bevestigt Think Of One hun status als de onbetwiste grensverleggers van de Belgische muziekscene. Het album presenteert zich als een koortsachtige roadtrip waarbij jazz, Braziliaanse maracatu-ritmes en rauwe rock voortdurend met elkaar in botsing komen. De blazerssectie fungeert hierbij als een op hol geslagen fanfare die met een enorme kinetische energie door de verschillende tracks raast. De kracht van dit werk ligt in de organische versmelting van talen en stijlen, die nergens geforceerd aandoet. Hoewel de constante intensiteit in nummers als Chrome Jesus de luisteraar soms richting sonische overbelasting duwt, blijft het intelligente vakmanschap fier overeind. Het vakmanschap en de scherpe, intelligente humor blijft in elke maat voelbaar. Helldriver is een verfrissend en noodzakelijk eerbetoon aan de muzikale onvoorspelbaarheid. Het is een plaat voor de durfal die de voorkeur geeft aan artistiek avontuur boven de veiligheid van de commerciële eenheidsworst. (Alexander Gout)