SHABAKA

Een tijd lang koos hij voor seismisch geweld, dan wel met historische besef (Sons of Kemet) of van kosmische proporties (The Comet Is Coming). Maar de laatste jaren lijkt Shabaka steeds meer in het reine te zijn gekomen met zichzelf en vooral de aarde om zich heen. Voor zijn meest recente projecten zwoer hij dan ook het koper van de saxofoon af, waar hij juist zoveel vurige furore mee maakte. (De laatste keer at hij met de saxofoon het podium betrad was overigens in een show waar hij A Love Supreme integraal speelde). Het moest aardser. Hij vond zijn soelaas in verschillende fluiten, en zijn muziek nam een nog spirituelere bocht dan ooit tevoren. Op zijn nieuwste project Of The Earth, de eerste op zijn eigen Shabaka Records, nemen het fladderen op de fluit nog steeds een grote rol in. Maar ze worden nu bijgestaan door synthesizer loops, samples sequences, drumcomputers en, jawel, een weer in genade genomen saxofoon! De ene keer pakt dat tamelijk abstract uit (Go Astray), de andere keer verrassend dansbaar (Step Lightly; Dance In Praise), en dan weer van meditatieve schoonheid (A Future Untold). Zelfs die herkenbare scheurende sax horen we af en toe terug. We nemen zijn sporadische raps (lees: spiritueel geneuzel) maar voor lief. (Stef Mul)