STYLES, HARRY

‘Kiss All The Time. Disco, Occasionally’, dat is de stemmige naam van de nieuwe Harry Styles plaat. Harry heeft de afgelopen jaren, na zijn succesvolle ‘Love on Tour’-era, zijn tijd voornamelijk gespendeerd buiten de schijnwerpers. Hier en daar pakte hij een marathon en daarnaast werd hij gespot in enkele underground clubs. Die marathon-mentaliteit zien we terug in zijn recent aangekondige tour met onder andere 10 shows in de Johan Cruijff Arena en 30(!) shows achtereenvolgend in Madison Square Garden. Het clubgeluid sijpelt dan weer bescheiden door op de langverwachte single ‘Aperture’; een epische poptrack met een opbouw die enkele softtechno-invloeden bevat. Zo bestaat het intro alleen al uit een opbouw van 45 seconden, een plek waarbij een gemiddelde poptrack het refrein al ingezet wordt. Verder worden er samples van Harry’s stem gebruikt en horen we een fundering van repeterende synthesizer arpeggio’s. Tijdens de luistersessie in Concerto puilde de straat uit van de fans die lyrisch waren over dit nieuwe geluid van Harry. Opvallend bij de release is de videoclip, die een stuk alternatiever aandoet dan het nummer zelf. Hierin zitten duidelijke overeenkomsten met David Bowie’s muziekvideo ‘I’m Afraid of Americans’ uit 1997 en zien we een kunstzinnige vogue-achtige choreografie. Of Harry net zo’n kameleon-achtig figuur als Bowie is, moet blijken op dit nieuwe album, maar met Aperture is er zeker een stap gezet in een nieuwe richting waarin dit popfenomeen niet alleen een trendvolger, maar ook een trendzetter blijkt. (Daan Hutting)