HARDING, ALDOUS

Omdat ik Designer (2019) tot een van de mooiste albums ooit reken; kijk ik telkens weer reikhalzend uit naar nieuw werk van Aldous Harding. Bij een eerste beluistering wist Train on the Island me nog niet direct te grijpen, maar zoals zo vaak met haar muziek had het album wat meer tijd nodig om onder de huid te kruipen. Toen dat eenmaal gebeurde, was er geen ontkomen meer aan, want wat een adembenemend mooie plaat is dit vijfde werk van de Nieuw-Zeelandse. De instrumentatie is vaak sober en uitgekleed, maar juist daarin schuilt de kracht: het geeft alle ruimte aan Hardings licht raadselachtige stem. De muzikale omlijsting is met dank ook aan vaste samenwerkingspartner John Parish (bekend van PJ Harvey): subtiel, inventief en vol gevoel; soms zijn een paar losse pianotonen al genoeg om te ontroeren. Tegelijkertijd klinkt Train on the Island op momenten verrassend licht en toegankelijk. Neem bijvoorbeeld Venus in Zinnia, een van de hoogtepunten van de plaat, een duet met singer-songwriter H. Hawkline. Thank you for sharing, zingt Harding daar. Nee, jíj bedankt voor het delen van je muziek! O ja, Aldous Harding staat op 13 juni op Best Kept Secret. Gaat dat zien! (Peter van der Wijst)