L.A. SAGNE
GOOD COMPANY
Releasedatum: 27-03-2026
Herkomst: NL
Item-nr: 4869404
EAN: 8785362710805
Voor 16:00 besteld, dezelfde dag verzonden.
Recensie
De Amsterdamse punkband L.A. Sagne kennen we natuurlijk al van hun bijdrage aan Girls To The Front. Frontvrouw Tara Wits neemt ons mee in haar leven met scherpe, herkenbare teksten en een vleugje humor. Terwijl ze zingt over leven op minimumloon, sociale ongemakkelijkheden, feminisme, kritiek op het systeem én dagelijkse beslommeringen wordt ze begeleid door strakke drums en puntige, gruizige gitaren. Sluit je ogen en je wordt regelrecht naar een donker, zweterig zaaltje getransporteerd waar punkers met platgeslagen bier elkaar vinden in de moshpit. (Liz Bosman)
L.A. Sagne brengt debuutalbum Good Company uit: “Bulldozerenergie met een boodschap”
Door: Nijs Flesseman
Amsterdamse punkband L.A. Sagne komt na meerdere EPs nu met hun debuutalbum Good Company. De plaat verscheen op 27 maart en op 25 april staat de band in Paradiso voor hun albumreleaseparty. Bassist Joost van Eck en zangeres Tara Wilts vertellen over de sound en de boodschap van de plaat.
Een nieuw geluid: van garagepunk naar bulldozerenergie
De nummers op Good Company hebben een nieuwe energie dan voorheen. Joost, die als bassist medeverantwoordelijk is voor deze “bulldozerenergie”, legt uit wat dit nieuwe geluid is:
“Bij onze vorige releases was het echt oldschool garagepunk: snel, veel en kort. Voor deze plaat wilden we meer focussen op de teksten van Tara. Daarom ging het tempo iets omlaag om te zorgen dat er iets meer ademruimte ontstaat om de teksten erbovenuit te krijgen. Toen we daarmee aan het stoeien waren bij het schrijven, werd het minder snel en venijnig en werd het stoerder en logger.”
Tara voegt toe:
“Ik merk aan mezelf dat ik nu niet meer hoef te rennen om het bij te houden. Ook met optreden voel ik dat. Het is gewoon breed staan, en gaan.”
Joost: “We zagen onszelf al cool door de stad heen denderen. Daar komt de term ‘bulldozerenergie’ vandaan. Bulldozerenergie suggereert dat er nog wel het een en ander gesloopt mag worden.”
Teksten met diepgang en humor
Joost benadrukt dat de band geen singer-songwritergroep is geworden, maar dat het loggere geluid en de verstaanbare teksten wel meer ruimte bieden om een boodschap over te dragen. Tara:
“Ik merkte meer de behoefte te hebben dat mensen naar me luisteren en me verstaan. Ik ben niet iemand die denkt de waarheid in pacht te hebben en ik wil zeker niet vertellen wat mensen moeten doen, maar ik denk wel heel erg na over wat ik wil zeggen. Daarom is het fijn dat er nu meer ruimte is om me ook gehoord te voelen.”
Joost vindt dat Tara zichzelf te weinig credit geeft:
“Tara heeft een overkoepelend thema, maar schrijft vanuit zichzelf. Het is nooit de waarheid verkondigen, maar altijd vanuit een innerlijk perspectief. En dat op een manier dat je het ook nog grappig kan doen.”
Verhalen achter de nummers
Jean-Paul: over proberen te begrijpen en loslaten
Tara vertelt over het nummer Jean-Paul:
“Ik heb mijn hele leven al gehad dat als ik veel stress had, er dan iets moest veranderen: een piercing, een tattoo of mijn haar verven. Toen was het tentamenweek in het laatste jaar van mijn studie en zag ik een berichtje op Facebook van iemand die af moest van haar vissen. Een daarvan was Jean-Paul, een hele extravagante vis. Hij was blind, rook niet meer goed en misschien zelfs doof. Ik moest hem met de hand voeren en hij bleef maar zieker worden. Ik dacht toen dat hij misschien stress had van de andere vissen. Ik heb er alles voor gedaan om hem te redden, maar hij was niet te redden. Het liedje gaat ook wel over iemand proberen te begrijpen en redden, maar dat dat soms gewoon niet lukt. Dat is soms gewoon wat het is, soms kan je iets gewoon niet begrijpen.”
I Paint Walls: de worstelende artiest
Over I Paint Walls:
“Het is een beetje een geromantiseerd plaatje van de worstelende artiest. Het is ook een beetje grappig bedoeld en overdreven. Het begint met de tekst: ‘I had too much last night, ended up painting the walls with it.’ Het bestaan als artiest is wat je altijd hebt gewild, maar ook dat geromantiseerde plaatje bevestigt. Het nummer gaat over iemand die kunstschilder is, maar ook moet klussen door muren te schilderen. Mijn moeder, die kunstenaar was, deed dat letterlijk en ik moet het op andere manieren ook doen.”
Gemeenschap en creatieve vrijheid
De thema’s op de plaat lopen uiteen: van liefdesliedjes tot het verdwijnen van vrije ruimte in de stad. Joost:
“Aan de rand van de stad gebeuren hele mooie dingen en zit heel veel kracht. Die gemeenschap is heel belangrijk en mag niet zomaar verdwijnen omdat er geld verdient moet worden.”
Tara over het nummer Music in the Neighbourhood:
“Het was een community die gesloopt werd en ruimte moest maken voor dure appartementen. Op plekken waar weinig geld is, maar je wel je buren kent, zit een soort van levenslust en maakkracht. Het verdwijnen ervan heeft veel impact op me gehad.”
Samen staan, niet klein laten slaan
Joost benadrukt het belang van gemeenschap, ook in moeilijke tijden:
“Als het goed gaat, is het makkelijk om kunst in stand te houden. Maar het is belangrijk om in tijden dat het moeilijker gaat dat ook in stand te houden. Als iedereen een huis heeft en iedereen heeft genoeg te vreten en alles is leuk en de zon schijnt de hele dag is het makkelijk om gezellig bij elkaar te zijn. Ik denk dat het belangrijk is om dat ook meer op te zoeken als het je lastig wordt gemaakt en je dan niet klein te laten slaan.”
Girls to the Front: een groeiende gemeenschap
L.A. Sagne laat zich niet klein slaan en vindt nieuwe manieren om gemeenschap te creëren, zoals met het Girls to the Front-collectief. Tara:
“Daarin zie je hoe snel een gemeenschap kan groeien en hoe fijn mensen het vinden om daarbij te horen. Veel jonge mensen, heel vet om te zien. Ik ben ook heel blij als er oude mensen in het publiek staan hoor, maar het ontroert toch nog extra als er jonge mensen staan die iets willen doen voor de wereld, voor elkaar en voor zichzelf. Ik vind het zelf heel fijn om daar onderdeel van te zijn.”
Tourdata
In april en mei tourt L.A. Sagne langs:
Utrecht
Zwolle
Amsterdam
Antwerpen
Groningen
Check hun socials voor meer informatie.
L.A. Sagne brengt debuutalbum Good Company uit: “Bulldozerenergie met een boodschap”
Door: Nijs Flesseman
Amsterdamse punkband L.A. Sagne komt na meerdere EPs nu met hun debuutalbum Good Company. De plaat verscheen op 27 maart en op 25 april staat de band in Paradiso voor hun albumreleaseparty. Bassist Joost van Eck en zangeres Tara Wilts vertellen over de sound en de boodschap van de plaat.
Een nieuw geluid: van garagepunk naar bulldozerenergie
De nummers op Good Company hebben een nieuwe energie dan voorheen. Joost, die als bassist medeverantwoordelijk is voor deze “bulldozerenergie”, legt uit wat dit nieuwe geluid is:
“Bij onze vorige releases was het echt oldschool garagepunk: snel, veel en kort. Voor deze plaat wilden we meer focussen op de teksten van Tara. Daarom ging het tempo iets omlaag om te zorgen dat er iets meer ademruimte ontstaat om de teksten erbovenuit te krijgen. Toen we daarmee aan het stoeien waren bij het schrijven, werd het minder snel en venijnig en werd het stoerder en logger.”
Tara voegt toe:
“Ik merk aan mezelf dat ik nu niet meer hoef te rennen om het bij te houden. Ook met optreden voel ik dat. Het is gewoon breed staan, en gaan.”
Joost: “We zagen onszelf al cool door de stad heen denderen. Daar komt de term ‘bulldozerenergie’ vandaan. Bulldozerenergie suggereert dat er nog wel het een en ander gesloopt mag worden.”
Teksten met diepgang en humor
Joost benadrukt dat de band geen singer-songwritergroep is geworden, maar dat het loggere geluid en de verstaanbare teksten wel meer ruimte bieden om een boodschap over te dragen. Tara:
“Ik merkte meer de behoefte te hebben dat mensen naar me luisteren en me verstaan. Ik ben niet iemand die denkt de waarheid in pacht te hebben en ik wil zeker niet vertellen wat mensen moeten doen, maar ik denk wel heel erg na over wat ik wil zeggen. Daarom is het fijn dat er nu meer ruimte is om me ook gehoord te voelen.”
Joost vindt dat Tara zichzelf te weinig credit geeft:
“Tara heeft een overkoepelend thema, maar schrijft vanuit zichzelf. Het is nooit de waarheid verkondigen, maar altijd vanuit een innerlijk perspectief. En dat op een manier dat je het ook nog grappig kan doen.”
Verhalen achter de nummers
Jean-Paul: over proberen te begrijpen en loslaten
Tara vertelt over het nummer Jean-Paul:
“Ik heb mijn hele leven al gehad dat als ik veel stress had, er dan iets moest veranderen: een piercing, een tattoo of mijn haar verven. Toen was het tentamenweek in het laatste jaar van mijn studie en zag ik een berichtje op Facebook van iemand die af moest van haar vissen. Een daarvan was Jean-Paul, een hele extravagante vis. Hij was blind, rook niet meer goed en misschien zelfs doof. Ik moest hem met de hand voeren en hij bleef maar zieker worden. Ik dacht toen dat hij misschien stress had van de andere vissen. Ik heb er alles voor gedaan om hem te redden, maar hij was niet te redden. Het liedje gaat ook wel over iemand proberen te begrijpen en redden, maar dat dat soms gewoon niet lukt. Dat is soms gewoon wat het is, soms kan je iets gewoon niet begrijpen.”
I Paint Walls: de worstelende artiest
Over I Paint Walls:
“Het is een beetje een geromantiseerd plaatje van de worstelende artiest. Het is ook een beetje grappig bedoeld en overdreven. Het begint met de tekst: ‘I had too much last night, ended up painting the walls with it.’ Het bestaan als artiest is wat je altijd hebt gewild, maar ook dat geromantiseerde plaatje bevestigt. Het nummer gaat over iemand die kunstschilder is, maar ook moet klussen door muren te schilderen. Mijn moeder, die kunstenaar was, deed dat letterlijk en ik moet het op andere manieren ook doen.”
Gemeenschap en creatieve vrijheid
De thema’s op de plaat lopen uiteen: van liefdesliedjes tot het verdwijnen van vrije ruimte in de stad. Joost:
“Aan de rand van de stad gebeuren hele mooie dingen en zit heel veel kracht. Die gemeenschap is heel belangrijk en mag niet zomaar verdwijnen omdat er geld verdient moet worden.”
Tara over het nummer Music in the Neighbourhood:
“Het was een community die gesloopt werd en ruimte moest maken voor dure appartementen. Op plekken waar weinig geld is, maar je wel je buren kent, zit een soort van levenslust en maakkracht. Het verdwijnen ervan heeft veel impact op me gehad.”
Samen staan, niet klein laten slaan
Joost benadrukt het belang van gemeenschap, ook in moeilijke tijden:
“Als het goed gaat, is het makkelijk om kunst in stand te houden. Maar het is belangrijk om in tijden dat het moeilijker gaat dat ook in stand te houden. Als iedereen een huis heeft en iedereen heeft genoeg te vreten en alles is leuk en de zon schijnt de hele dag is het makkelijk om gezellig bij elkaar te zijn. Ik denk dat het belangrijk is om dat ook meer op te zoeken als het je lastig wordt gemaakt en je dan niet klein te laten slaan.”
Girls to the Front: een groeiende gemeenschap
L.A. Sagne laat zich niet klein slaan en vindt nieuwe manieren om gemeenschap te creëren, zoals met het Girls to the Front-collectief. Tara:
“Daarin zie je hoe snel een gemeenschap kan groeien en hoe fijn mensen het vinden om daarbij te horen. Veel jonge mensen, heel vet om te zien. Ik ben ook heel blij als er oude mensen in het publiek staan hoor, maar het ontroert toch nog extra als er jonge mensen staan die iets willen doen voor de wereld, voor elkaar en voor zichzelf. Ik vind het zelf heel fijn om daar onderdeel van te zijn.”
Tourdata
In april en mei tourt L.A. Sagne langs:
Utrecht
Zwolle
Amsterdam
Antwerpen
Groningen
Check hun socials voor meer informatie.
