DOV, NATHANIEL

De band bestaat onder andere uit Yoran Vroom op drums, Gino Cochise op bas en Anan den Boer op toetsen, allemaal jazz-cats die sick kunnen grooven.
Nathaniel zingt geweldig en de hele Cinetol schudde op zijn grondvesten

Nog voor de pandemie de hele wereld lamlegde had bassist en zanger Nathaniel Dov een album vol supergroovy tracks klaarliggen om uitgebracht te worden. Na de lange lockdowns vergat iedereen de impasse en stortte zich weer op het werk.
In Nathaniels geval betekende dat heel veel optreden, met grote namen als Gerson Main, jazz-drummer Yoran Vroom en
met meerdere gezelschappen uit de Braziliaanse muziekscene. Zo raakte zijn album steeds verder ondergesneeuwd door
zijn drukke bezigheden als sessiemuzikant.
Bij toeval kreeg Alain Clark een aantal van Dovs songs te horen en hij was zo enthousiast dat hij contact opnam met Zip Records, een indie label uit Amsterdam. Vanaf dat moment ging het snel en nu is het album eindelijk uit.
Comfort Me is een speels en vrolijk album vol stroperige grooves, die associaties oproepen met Shuggie Otis, Sly Stone, Prince en Outkast, een uniek mensel van hiphop, funk en soul, dat zich met het beste uit het genre kan meten.

Het was Nathaniels moeder die hem ervan overtuigde zelf de vocalen in te zingen en ook dat pakt uitstekend uit.
Met zijn ongepolijste, licht rasperige stem jut Nathaniel Dov de luisteraar op. Afwisselend zingt hij, rapt hij en gebruikt hij zijn stem als percussie-instrument, waardoor de toch al vette beats nog opzwepender worden.
Comfort Me is niet een en al dans, je kunt er virtuoze jazz op horen langskomen dankzij bijdragen van Yoran Vroom, Anan Den Boer, Gino Cochise en Marc Mangin, en zelfs een weemoedig makende ballad, 'What if.../deluxurious'.
Nathaniel Dov is een groot muzikant en we zijn opgelucht dat Comfort Me toch nog het licht heeft mogen zien.
Hopelijk gaat hij snel weer de studio in om ons met meer werk te verblijden.