DEATH SELLS

Net voor ik deze recensie tik, lees ik dat Courtney Love plannen heeft om haar band Hole te laten herrijzen. Waarom? Wij hebben hier in Nederland de veel vuigere en anno 2026 heel wat relevantere band Death Sells toch al? Dreigend, luid, gevoelig, oprecht, dissonant, dynamisch, hysterisch, energiek en ongefilterd. En met lijntjes naar punk en grunge, uit de tijd van Hole inderdaad, al luisterden de vriendinnen in de band rond de oprichting meer naar Bikini Kill en Babes In Toyland en leenden ze de bandnaam uit This Is Spinal Tap. Na een EP en veel energieke shows presenteert dit Eindhovense kwartet nu debuutalbum Wired To A Dream, geboren uit experimenteren, op het gevoel zaken ontdekken en imperfectie omarmen. Als je in alle eerlijkheid vol verbazing naar de wereld om je heen kijkt is het niet vreemd dat jonge volwassenen met zichzelf in de knoop raken. Die worsteling horen we in de woorden en kreten van zangeres Mitch Nitsotoli, een type Kaat van Stralen, maar dan in het Engels. Sterk debuut. Willem Jongeneelen (Oor)