BRIDGES, LEON

Aan het eind van de zomer van 2026 komt Leon Bridges met een album waardoor je gaat dansen. Geproduceerd door twee leden van Jungle, heeft dit album bewust een licht geluid. De samenwerking is ontstaan door ontmoetingen op festivals, waarna ze besloten hebben om dit te gaan maken. De eerste sessie in Los Angeles van 4 dagen had direct 6 nummers tot gevolg, de helft van deze LP. Deze manier van creëren heeft als doel om een lossere sound te krijgen, swingender. Ik kan niet anders zeggen dan dat dat fantastisch is gelukt. Met het eerste nummer komt er al een losse strandsfeer in door de blazers en fenomenaal goed opgenomen drums. Een knapperige snare, mooie lichte hi-hat en cymbals die atmosfeer geven en de basskick die je vooral hoorde op soulalbums uit de jaren ‘60 en ‘70. Over die tijd gesproken, dit album heeft een beetje dezelfde vibe als die oude Motown-platen. Alsof je erbij bent in de studio, met simpele arrangementen en die typische koortjes waar het genre om bekendstaat. Dan hebben we het eigenlijk nog niet gehad over Leon zelf. Hij heeft natuurlijk een fantastische, soulvolle stem met net een klein rauw randje. Hij laat op dit album de muziek, de band, meer voor zich spreken. Hij geeft meer ruimte om de muziek te laten ademen, zoals D’Angelo ook altijd deed, ook al doet Leon minder ad-libs waar D’Angelo om bekendstond. Er staat geen filler op; het is een goede vibe van begin tot eind. (Willem Sloet)