Recensie
Een setje oordoppen was vaak nog niet genoeg voor de gemiddelde bijwoner van een Mogwai-concert. Deze Schotse band trok alle registers zo open, dat de gitaarmuur je als toeschouwer bijna omver blies. Op plaat en ook live nam de band de laatste jaren echter wat gas terug, wat tot verdeelde reacties leidde.
Het nieuwe album, Mr. Beast, luidt echter de terugkeer weer in. Mogwai zoekt het oudere geluid weer op, zonder de nieuw opgedane invloeden te schuwen. Dit brouwsel resulteert in een spannende trip vol ontdekkingen: we horen een wijzer geworden band die nog steeds even vindingrijk als onbezonnen te werk kan gaan. De opening op Mr. Beast is ronduit overdonderend: daarna volgt een spannend vervolg waarin vele lagen op elkaar worden gestapeld, met een fraaie hoofdrol voor de piano. Naar het einde toe herpakt Mr. Beast zich in wat wel een euforische finale kan worden genoemd. Mr. Beast mag zodoende in de boeken als een van de sterkste, en meest volwassen Mogwai-platen uit hun oeuvre. En dat is, ook voor kenners, een fraaie verrassing.
Het nieuwe album, Mr. Beast, luidt echter de terugkeer weer in. Mogwai zoekt het oudere geluid weer op, zonder de nieuw opgedane invloeden te schuwen. Dit brouwsel resulteert in een spannende trip vol ontdekkingen: we horen een wijzer geworden band die nog steeds even vindingrijk als onbezonnen te werk kan gaan. De opening op Mr. Beast is ronduit overdonderend: daarna volgt een spannend vervolg waarin vele lagen op elkaar worden gestapeld, met een fraaie hoofdrol voor de piano. Naar het einde toe herpakt Mr. Beast zich in wat wel een euforische finale kan worden genoemd. Mr. Beast mag zodoende in de boeken als een van de sterkste, en meest volwassen Mogwai-platen uit hun oeuvre. En dat is, ook voor kenners, een fraaie verrassing.
Tracks
Disc 1
1. Auto Rock
2. Glasgow Mega-Snake
3. Acid Food
4. Travel Is Dangerous
5. Team Handed
6. Friend Of The Night
7. Emergency Trap
8. Folk Death 95
9. I Chose Horses
10. We're No Here
