Open main menu

winkelmandje

Geen artikelen geselecteerd
GRATIS VERZENDING VANAF 50,- OF AFHALEN IN DE WINKELS VAN CONCERTO EN PLATO VOOR 16:00 BESTELD MORGEN IN HUIS

Recensie

Op zijn negentiende kreeg Özcan Akyol het boek Ik lach om niet te huilen in zijn handen. Deze autobiografische schelmenroman over het meeslepende, schokkende en intrigerende leven van Rotterdammer Lex Kroon sloeg bij hem in als een bom. Het deed hem denken aan zijn eigen leven en omgeving, aan ‘de verpauperde buurt in Deventer’, die het decor vormde van zijn jeugd. Het boek inspireerde hem om zelf schrijver te worden. Acht jaar later verscheen zijn schelmenroman Eus. Lex Kroon schreef met Ik lach om niet te huilen in 1984 een absoluut unieke roman voor zijn tijd. Brutaal, openhartig en rauw: Kroon neemt ons mee naar de Rotterdamse onderwereld, waarin hoeren, drugs en criminelen centraal staan. Hij beschrijft zijn eigen afdaling – van taxichauffeur naar psychiatrisch patiënt naar cocaïnesnuivende koppelbaas – met een humoristisch cynisme en drijft rancuneus de spot met alles en iedereen. In dit door en door persoonlijke boek houdt Lex Kroon niets verborgen en staat de lezer oog in oog met de harde, vaak ontluisterende werkelijkheid van het bestaan.
Door Redactie op

nieuwsbrief