MORRISSEY

Wie dacht dat Morrissey zijn beste kaarten al had uitgespeeld, vergist zich. Make-Up Is A Lie klinkt als een man die niets meer hoeft te bewijzen — en het juist daarom wél doet. Niet met nostalgie, niet met ironie, maar met honger. De productie is rijk en minutieus, zonder overdaad. Strijkers zwellen, gitaren schuren, ritmes swingen onverwacht lichtvoetig. Zijn stem — nog altijd dat sonore, onmiskenbare instrument — beweegt zich vrijer dan in jaren. In Boulevard etaleert hij zijn virtuositeit bijna speels; in Zoom Zoom the Little Boy dartelt hij over een ogenschijnlijk kinderlijk ritme dat onderhuids venijnig blijft. En dan is er de tweeluikachtige dreiging van Lester Bangs en Many Icebergs Ago: een existentiële afrekening met roem, ijdelheid en de leegte bovenaan de ladder. “The higher you climb, the less you find” — zelden klonk hij zo meedogenloos. Wie Morrissey vandaag bespreekt, ontkomt niet aan het politieke debat dat hem al jaren achtervolgt. Zijn vermeende flirt met extreemrechts wordt steevast als diskwalificatie gebruikt, ongeacht de kwaliteit van zijn werk. Dat is een gemakzuchtige reductie. Morrissey is bovenal een tegendraadse individualist die zich slecht laat inkaderen — soms irritant, vaak ongenuanceerd, maar zelden ideologisch voorspelbaar. Wat hier telt, is de muziek. En die is groots. Make-Up Is A Lie bevestigt wat allang waar was: Morrissey is, los van controverse en karakter, een van de belangrijkste Britse singer-songwriters van de afgelopen decennia. En hier klinkt hij alsof hij dat zelf ook weer weet. (Wim Koevoet)

Tracklist:

Side 1
1. You’re Right, It’s Time
2. Make-Up Is A Lie
3. Notre-Dame
4. Amazona
5. Headache
6. Boulevard

Side 2
1. Zoom Zoom the Little Boy
2. The Night Pop Dropped
3. Kerching Kerching
4. Lester Bangs
5 Many Icebergs Ago
6. The Monsters of Pig Alley