MARS VOLTA, THE

Tuurlijk, complex ís die progrock van The Mars Volta nog altijd. Toch klínkt het tegenwoordig een stuk gemakkelijker. Neem die opener van het nieuwe album Octahedron als eerste voorbeeld. Since We’ve Been Gone begint alvast met één zacht aanzwellende toon van 1.35 minuten. Och, wat druist dat in tegen die essentiële hedendaagse pop- en rockwet (lees: ‘na 20 seconden graag een refrein of hook, anders is het niet verkoopbaar’). Deze ballade behoort tot het meest toegankelijke werk van The Mars Volta. Een prachtig nummer dat in Amerika als eerste single verscheen. Ook de rest van het (overwegend rustige) album is goed te volgen en wordt daardoor nergens saai. Zoals die single die in Europa uitkwam; Cotopaxi. Een stuk harder, dat wel, maar zeker ook toegankelijk. Die andere zes nummers hebben eveneens typische Volta-ingrediënten. Zoals daar zijn: deinende refreinen (Teflon!), galmende gitaarpartijen (With Twilight At My Guide), briljante, hogere wiskunde-achtig drumwerk (Desperate Graves), lyrisch, gierende zanglijnen (Copernicus) en bijna niet te tellen ritmewisselingen (Luciforms). Toch is er iets wezenlijks veranderd. The Mars Volta anno 2009 ís complex, maar klínkt net even wat toegankelijker dan voorheen.