SUKILOVE

Bevreemdend, ontoegankelijk, maar mooi tegelijkertijd. Het is de definitie van vrijwel ieder nummer dat Sukilove uit België aflevert. Hun nieuwe plaat Static Moves (duistere, donkere teksten incluis) verandert weinig aan dat procedé. Hooguit zijn de psychedelische uitbarstingen (Fear) soms nog ietwat rauwer (Teeth Fitness), soms nog iets ongepolijster (Leave Me Alone) dan voorheen te noemen. Maar daarmee verdwijnt de schoonheid (Sugareyes) niet. Sukilove heeft nog immer het vermogen om indierock als altijd op een buitengewoon originele (4AM) wijze te benaderen. Dissonanten (Choose yr Gods) voeren daarbij de boventoon. Misschien wel het beste voorbeeld van de staat waarin Sukilove momenteel verkeert? De enigszins ontoegankelijke riff van Rebel die overgaat in sfeervolle pianoklanken en uiteindelijk heerlijk zoet eindigt. En dan te bedenken dat de opnames maar veertien dagen in beslag namen. Pascal Deweze en de zijnen hebben zich voor dit album voor het eerst teruggetrokken in Deweze’s eigen kersverse Studio Jezus. Het moet gezegd: voor de liefhebbers komen daar hemelse klanken vandaan.