MOVIE

Regie: Lasse Hallström

Vijfentwintig jaar oud is deze instant klassieker al weer. Wat zou er geworden zijn van de kleine Ingemar. Het jongetje dat heen en weer geslingerd werd in het

onstuimige leven: de misère thuis met zijn zieke moeder en zijn onzichtbare vader die ergens ter hoogte van de evenaar handelde in bananen, en zijn pleegouders

die hem het echte leven laten ontdekken, hoe weerbarstig dat soms ook is. Deze film van Lasse Hallström is nog altijd het aanzien meer dan waard. De nostalgie van het leven op het platteland in de jaren vijftig werd zelden zo dynamisch in beeld gebracht. De Zweedse humor is wat dat betreft ook uniek te noemen. Nergens verzand het in flauwigheden en er zijn overal dubbele bodems aanwezig. De gedachtenwereld van het jongetje Ingemar gaat veel dieper dan je zou verwachten. Hij denkt aan het hondje Laika dat door de Russen de ruimte in werd gestuurd en uiteindelijk van de honger omkwam. Met Ingemar’s hondje Sickan loopt het helaas ook slecht af. Het raakt hem als een dolksteek in zijn hart. Poor soul! De tragiek druipt er vanaf. Geniet opnieuw van dit Zweedse meesterwerkje!