Recensie
Het is elke keer weer een verrassing welke invalshoek Dan Snaith hanteert op een nieuw Caribou-album. Op Andorra wist hij zijn kleurrijke elektronica te verrijken met sixties psychedelica en Beach Boys-harmonieën wat een bijzonder fraai, organisch klinkend album opleverde. De vergelijkingen met Animal Collective en Panda Bear waren dan ook niet van de lucht. Swim laat geen rigoureuze koerswijziging horen. Wel ligt de nadruk weer wat meer op strakke beats en sobere electronische arrangementen die tevens de nodige dance- en funkinvloeden (Odessa) blootleggen. De songgerichte aanpak, psychedelisch aandoende productie en dromerige melodieën zijn gebleven. De songs hebben weliswaar wat meer tijd nodig om door te dringen maar blijken na een aantal luisterbeurten veelal net zo verslavend te werken als die op Andorra. Snaith toont zich wederom een getalenteerd muzikant die zijn songs vanachter zijn laptop weet uit te bouwen tot eigentijdse popsymfonieën. (
