ASGEIR

Of het de betovering van het IJslandse landschap is of dat er iets in het geiserwater zit weet ik niet, maar feit blijft dat er steeds weer bijzondere muziek uit IJsland komt. Zoals In The Silence van Ásgeir, die met de oorspronkelijke versie van deze plaat in het IJslands gelijk het best verkopende nationale debuut afleverde. Sfeervol, intens en bezwerend, op een meeslepende manier die soms met veel plezier aan Bon Iver doet denken. Misschien soms zelfs wel iets te veel, maar dat is dan ook het enige dat er op In The Silence aan te merken valt. Gelukkig staat daar weer genoeg moois tegenover, zoals het even geniaal als pakkend in elkaar stekende King And Cross. Melancholie en doodeenvoudig geluk liggen op die manier op In The Silence vaak verrassend dicht bij elkaar. Ásgeirs kopstem is daarbij constant de leidraad, maar op de achtergrond gebeuren er muzikaal met bijna onopgemerkte maatwisselingen en dubbele melodieuze bodems ook steeds de mooiste dingen.