GABRIEL, PETER

Ovo is niet het al eeuwen aangekondigde nieuwe reguliere Peter Gabriel-album - daarop moet nog een jaartje gewacht worden. Toch is dit allerminst een tussendoortje, integendeel zelfs. Peter Gabriel werd gevraagd om muziek te schrijven voor een voorstelling in de Engelse millenniumdome, en Gabriel zou Gabriel niet zijn als hij dit verzoek uiterst serieus zou nemen. Ovo vertelt het verhaal van drie fases in onze evolutie, door middel van drie generaties van een familie. Voor het vertellen van dit verhaal heeft Gabriel meerdere zangers uitgenodigd, waaronder Richie Havens, Elizabeth Fraser (en Paul Buchanan (The Blue Nile). Deze combinatie werkt bijzonder goed in een nummer als Downside-Up, waarbij opvalt dat de stem van Buchanan behoorlijk lijkt op die van Gabriel zelf. De complexe ritmische patronen die het handelsmerk van Gabriel zijn, maken The Man Who Loved The Earth / The Hand That Sold Shadows zeer interessant, terwijl het heerlijk hoekige maar toch uiterst dansbare The Tower That Ate People ongetwijfeld een live-favoriet zal worden. In Tony Levin en Manu Katche heeft Gabriel natuurlijk een droomritmetandem tot zijn beschikking. Toch zijn vooral de meer ingetogen nummers als The Time Is Turning, het al genoemde Downside-Up en Make Tomorrow wonderschoon, met als absoluut hoogtepunt het sobere Father, Son - een ontroerend nummer waarbij een typische Gabriel-melodie begeleid wordt door de blazers van The Black Dyke Band. We hebben zeven jaar moeten wachten op nieuw werk van Peter Gabriel, maar als hij zulke hoge kwaliteit blijft afleveren, dan wil ik rustig nog zeven jaar wachten op een opvolger. De gelimiteerde versie van Ovo bevat bovendien de strip The Story Of Ovo en een multimedia-cd met daarop beelden van de show zoals die meerdere malen per dag te bewonderen is in de dome.