Nieuwe platen van de Britse folkrock singer-songwriter Peter Bruntnell mogen dan niet meer dezelfde aandacht generen als in zijn beginjaren bijna twintig jaar terug, aan de kwaliteit ervan ligt dat bepaald niet. Ik durf zelfs te stellen dat het nieuwe King Of Madrid een van de beste platen die hij tot nu toe maakte, een plaat met bijzonder fraaie, melodieuze folkrock met americana inslag. King Of Madrid herinnert me in velerlei opzichten aan het titelloze debuut vorig jaar van Bennett, Wilson, Poole, een ervaren Brits trio dat eveneens op zeer geslaagde wijze prachtpop creëerde uit een mix van folk- en countryrock. Van de tien liedjes op King Of Mardid getuigt er niet één niet van Bruntnells aanzienlijke talent als zanger en liedjesschrijver. Niet dat we twintig jaar nodig hadden om dat te ontdekken, maar waar de meeste collega’s na zo’n tijdspanne zelden nog iets nieuws te vertellen hebben, overtuigt Bruntnell nog minstens even zozeer als toen hij in 2000 debuteerde met Normal For Bridgwater. (Pieter Wijnstekers) Heaven Magazine